Parowiec Diana

Parowiec Diana

Wczesnym rankiem 16 marca 1900 roku mały niemiecki parowiec zmagał się z silnym sztormem rozpętanym przez wiatr wiejący z kierunku W-S-W z siłą 9B.

Statek płynął z Królewca do Bremy z ładunkiem zboża i towarami drobnicowymi, a sztorm zaskoczył go kilka mil od brzegu na wysokości wydm Großen Wollsäcke, które to miejsce znajduje się na wschód od latarni morskiej Stilo.

Niezwykle duże fale spowodowały rozszczelnienie kadłuba w okolicy dziobu i zalanie tego przedziału, po czym pękła kolejna gródź i parowiec, nabierający coraz więcej wody, zaczął tonąć. Załoga znalazła się w wielkim niebezpieczeństwie, ale szczęśliwym zbiegiem okoliczności w pobliżu pojawił się duński parowiec KASAN, pod dowództwem kapitana Hansena. Pomimo dużej fali Duńczykom udało się zwodować szalupę i podjąć wszystkich 12 marynarzy ze statku, który chwilę potem zatonął.

Za przeprowadzenie brawurowej akcji ratunkowej w warunkach silnego sztormu i narażenia własnego życia, załoga duńskiego parowca otrzymała nagrodę od Fundacji Ferdynanda Laeisza.

Statkiem, który zatonął 15 marca 1900 roku, był bremeński parowiec DIANA, a jego wrak został odkryty przez okręt hydrograficzny ORP Arctowski z Dywizjonu Zabezpieczenia Hydrograficznego Marynarki Wojennej, który w dniach 24-28 marca 2014 roku wykonywał prace pomiarowe na planowanej trasie żeglugowej RSP-04.

Prace te miały na celu zebranie danych batymetrycznych z wyznaczonego akwenu, zachowując 100% pokrycia dna. W badaniach wykorzystano echosondę wielowiązkową (multibeam echosounder) i sonar holowany wysokiej rozdzielczości. W wyniku przeprowadzonych prac pomiarowych uzyskano pełny rozkład głębokości w akwenie o wymiarach 5 mil morskich na 4 mile morskie oraz wykryto dwa nowe wraki o długości 35m i 44m. Tym większym wrakiem jest właśnie DIANA.


Wrak zobrazowany przy pomocy sonaru holowanego.

Parowiec DIANA , sygnał wywoławczy KMCN, został zwodowany 10 września 1872 roku w niemieckiej stoczni A.G.Weser, Bremen, numer stoczniowy 19. Był to stalowy, towarowy parowiec o długości 44.00 m , szerokości 6.90 m i wysokości 4.19 m oraz pojemności 299 GRT/233 NRT. Pierwszym właścicielem był J.H. & C. Niemann z Geestemunde.14 marca 1878 nowym właścicielem został D.G.Neptun z Bremy. Parowiec zatonął 16 marca 1900 na skutek rozszczelnienia kadłuba.

Porównując obraz sonograficzny wraku z obrazem, na którym armator uwiecznił parowiec DIANA, widzimy podobieństwo pod względem konstrukcyjnym, jeśli chodzi o umiejscowienie nadbudówki czy kotła parowego. Dodając do tego rejon, w którym zatonął parowiec i rejon, w którym spoczywa wrak, jak i takie same wymiary wrak/parowiec nie ma wątpliwości, iż wrak namierzony przez ORP Arctowski to pozostałości po parowcu DIANA.

Nurkowanie
Ze względu na głębokość maksymalną około 25 metrów wrak jest bardzo przyjazny nawet dla początkujących płetwonurków. Środkowa część wraku, w której znajdowała się ładownia, czyli element konstrukcyjny najmniej trwały, praktycznie już nie istnieje. Zachowała się część dziobowa oraz rufowa z górującym na tle pola szczątków kotłem parowym.


Informacje

sygnał wywoławczy: KMCN
wyporność: 657 BRT/483 NRT
zbudowany: 10 września 1872 roku w niemieckiej stoczni A.G.Weser, Bremen

wymiary
długość 44.00 m
szerokości 6.90 m
wysokości 4.19 m
pojemności 299 GRT/233 NRT


Written by Michał Ogłoza

Leave a comment

EnglishGermanPolishRussian